Żniwa
Siedzę na wsi. Już sierpień. Dobiegają żniwa.
Dom, żona, dzieci - z dala. Słońce opowiadam.
I pojawia się w blasku ta litewska grzywa...
Zaraz potem Różewicz. I Ziemianin Adam...
Styczeń zakuty w dyby. Kawiński z Śliwiakiem,
Bursa, Wojaczek, Ratoń, Jerzyna, Żernicki,
Stachura pląsa z Brunem dziwnym kujawiakiem...
Górec z Nikosem... Herbert... chochoł i... Krynicki.
A za żniwnym kombajnem w sukmanę odziany
kroczy Urgacz. O!, jemu kłaniają się nieba!
Potem Norwid i Leśmian. I polskie bociany,
które liczą na okruch ojczystego chleba.
Zwiń | Ranking: 39 |
Wybierz wiersz:
Mini Ranking:
Apel, Jak powstaje wiersz, Jak powstaje wiersz, Wizja, Żniwa, Erotyk do rywala, Koniec lata, ...
zobacz ranking
Apel, Wizja, Erotyk do rywala, ...
zobacz ranking
Ostatnio wybrane:
Erotyk do rywala, Samotność, Koniec lata, Trzcina, Jak powstaje wiersz, Wizja, Jak powstaje wiersz, Krótki szkic o życiu i twórczości Jerzego Górzańskiego,
Oskar - zobacz wybrane
Krótki szkic o życiu i twórczości Jerzego Górzańskiego, Żniwa, Apel, Jak powstaje wiersz, Wizja, Koniec lata,
Walenty - zobacz wybrane
Erotyk do rywala, Jak powstaje wiersz, Jak powstaje wiersz, Apel, Wizja, Krótki szkic o życiu i twórczości Jerzego Górzańskiego, Samotność, Żniwa, Koniec lata, Trzcina,
Wacław - zobacz wybrane
